Θ θ

Θερμομόνωση

1) Η προστασία των κατασκευών με κατάλληλα υλικά τόσο από τις υψηλές εξωτερικές θερμοκρασίες το καλοκαίρι, όσο κι από τις θερμικές απώλειες κατά τον χειμώνα.
Τα θερμομονωτικά υλικά έχουν θύλακες παγιδευμένου αέρα σε ηρεμία και ανθίστανται στη διάδοση της θερμικής ενέργειας μέσα από τη μάζα τους.

2) Θερμομόνωση λέγεται η μόνωση κατά των απωλειών της θερμότητας (αλλά και κατά της ανεπιθύμητης πρόσληψης θερμότητας κατά τους θερινούς μήνες).

Η θερμομόνωση στην Ελλάδα γίνεται κυρίως με εξηλασμένη πολυστερίνη, διογκωμένη πολυστερίνη και πετροβάμβακα.

Το πάχος της θερμομόνωσης πρέπει να καλύπτει τις απαιτήσεις του σχετικού κανονισμού και ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή.
Τα θερμομονωτικά υλικά αναχαιτίζουν την μετάδοση της θερμότητας που γίνεται με αγωγή ή με μεταφορά.
Η θερμομόνωση μπορεί να μπει κάτω από τη στεγανοποίηση (συμβατική μόνωση) ή και πάνω από τη στεγανοποίηση (ανεστραμμένη μόνωση).

Για να είναι μια θερμομόνωση επιτυχημένη, θα πρέπει:

- να έχει επαρκές πάχος
- να διατηρεί αμετάβλητες τις ιδιότητές της για μακρό χρονικό διάστημα
- να μην αφήνει κενά (θερμογέφυρες).

Η πρόσληψη υγρασίας μειώνει τις θερμομονωτικές ικανότητες των περισσότερων θερμομονωτικών υλικών, γι’ αυτό συνήθως τα εγκλωβίζουμε ανάμεσα στη στεγανοποίηση και ένα φράγμα υδρατμών.
Πρακτικά απρόσβλητη από την υγρασία θεωρείται ότι είναι η εξηλασμένη πολυστερίνη.

Στην Ελλάδα και κυρίως στις θερινές κατοικίες με στέγη, μπορεί να έχει εφαρμογή και η ανακλαστική θερμομόνωση.


3) Η ανακλαστική θερμομόνωση γίνεται με λεπτά φύλλα που στην ουσία αποτελούν συνδυασμούς ενός ή δύο φιλμ από αλουμίνιο και κάποιων ενισχυτικών στρώσεων που δίνουν τις απαραίτητες μηχανικές αντοχές.
Τα πιο λεπτά φύλλα ονομάζονται και ανακλαστικά φράγματα.
Η ανακλαστική θερμομόνωση ανακλά την προσπίπτουσα θερμότητα ακτινοβολίας και έτσι μειώνει την μεταδιδόμενη στους χώρους διαβίωσης εξασφαλίζοντας κάποιο περισσότερο δροσισμό ή/και μειώνοντας τις δαπάνες για κλιματισμό.
Μπορεί να μπει με διάφορους τρόπους και καλό είναι να διαβασθούν οι οικείες αναρτήσεις.
Καλύτερη θέση θεωρείται αυτή κοντά στα κεραμίδια με την απόσταση αερισμού τουλάχιστον 5 εκ.
Γενικά η ανακλαστική επιφάνεια του αλουμινίου θα πρέπει να έχει μπροστά της 2-3 εκατοστά στον ελεύθερο χώρο (κενό αερισμού) για να μπορεί να λειτουργήσει απρόσκοπτα.
Θα πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα ώστε να μην υπάρχει συσσώρευση σκόνης επάνω της, γιατί η ανακλαστικότητα μπορεί να μειωθεί δραματικά και το προϊόν σχεδόν να αχρηστευθεί.

Γενική, πολύ κρίσιμη παρατήρηση:

Όταν το προϊόν δουλεύει με ανάκλαση (π.χ. ανακλαστικές μεμβράνες, ανακλαστικά φράγματα, ασφαλτόπανα αλουμινίου), θα πρέπει να φροντίζετε ώστε οι επιφάνειες ανάκλασης να μένουν πάντα καθαρές, χωρίς σκόνες και βρωμιά.